Grenzen stellen ...

groei

Grenzen stellen ...

Geplaatst op 25-06-2016  -  Categorie: Blog: Verena Huitema

fullsizerenderBeste lezer,

Daar gáán we weer: het onderwerp 'grenzen stellen'. Ik blijf dit lastig vinden. Bij vlagen vind ik dat het me best goed afgaat, dán weer laat ik mijn regime varen en sla ik de plank mis. Zoals ik het zie gaat grenzen stellen over de relatie met jezelf en met anderen. Wat wil ik? Hoe maak ik dat haalbaar? Wat gaat het me opleveren? Wat moet ik ervoor laten? Globaal zijn dit de vragen die ik mezelf stel als ik bijvoorbeeld 's ochtends opsta met het idee een rondje te gaan rennen. Als ik voor de rest van de dag niets op de planning heb, dan is de kans vele malen groter dat ik daadwerkelijk ga, dan wanneer ik na het rondje hardlopen nog iets te doen heb. Iets wat ik zelf kan indelen, zoals boodschappen doen, is een ander verhaal dan bijvoorbeeld 's avonds uit eten gaan. Daar zit een aanzienlijk groot verschil in als we ervan uitgaan dat je uit eten waarschijnlijk in gezelschap zult doen, waaraan een bepaalde verwachting gekoppeld is. Als een zombie aan tafel zitten met vrienden die je lang niet hebt gezien is not done, als een zombie boodschappen doen in je uppie is prima. Geregeld bots ik tegen moeilijkheden aan, aangaande het bewaken van mijn grenzen, wanneer ik rekening houd met het sociale aspect in mijn leven.

Ik vind het lastig om af te zeggen. Dat heb ik altijd al gehad: als ik iets afspreek dan kun je op mij rekenen! Zo simpel! Ik ben iemand die eerder afziet van een afspraak plannen als ik twijfel, dan hem wél te plannen om hem vervolgens niet te kunnen nakomen. Alleen na de aanrijding, na het ervaren van het grillige en onbetrouwbare energieniveau dat dagelijks een verrassing is en door de overprikkeling die al gauw plaatsvindt, is de sociale component echt een lastige. Soms ga ik de hele dag in de spaarstand om ervoor te zorgen dat ik 's avonds nog wat waard ben als ik een etentje heb, zeker wanneer dat in het openbaar plaatsvindt. Soms neem ik pijnstilling alvorens de deur uit te gaan omdat het mij wellicht gaat helpen de avond beter door te komen. En soms zou het simpelweg veel beter zijn om kenbaar te maken aan de ander dat, ondanks de wil, het niet haalbaar is om dìe dag af te spreken. Eerlijkheid duurt het langst, tóch? 

Alhoewel ik dat écht zo zie, zet ik geregeld een masker op en zet ik me in om er een gezellige avond van te maken. Ik ga dan totaal voorbij aan de signalen van mijn lichaam en kan er de klok op gelijk zetten dat het de volgende dag een moeilijke dag gaat worden. Waarom doe ik dat nou eigenlijk? Omdat ik de andere persoon niet wil teleurstellen, omdat ik mezelf niet wil teleurstellen, omdat ik die persoon graag wil zien en lekker bij wil kletsen, omdat ik ergens bang ben voor het oordeel van de ander, omdat ..., omdat, … vul maar in ...

De afgelopen tijd zijn er óók een aantal afzeggingen mijn kant op gekomen. Zoals vandaag:  een vriendin had ad hoc voorgesteld om samen koffie te drinken. Toen ik bij mezelf te rade ging of het wel kon en instemde, gaf ze uiteindelijk tóch aan liever in bad te gaan en een andere keer te willen afspreken. Of de keer met mijn tante die tussen twee vakanties door bij me wilde komen eten en benadrukte dat het wel erg lang geleden was dat we elkaar hadden gezien, maar uiteindelijk in tijdnood kwam met uitpakken en weer inpakken waardoor de afspraak haar tóch niet helemaal uitkwam. Of een vriendin die aangaf na het eten gelijk weg te gaan omdat ze nog wat werk moest afronden. Whiplash of niet ... zo heeft een ieder zijn/haar redenen om een andere koers uit te zetten dan de oorspronkelijke. Had ik enige nare gedachten over hen? Of neem ik het ze kwalijk dat zij deze keuze maken? En voor mij dus ook invullen dat mijn plan voor de dag anders verloopt? Nou nee ... Kortom: als ik het omdraai: waarom zou een ander wél zwaar tillen aan mijn afzegging? Ik geloof dat ík degene ben die zichzelf in de weg staat in deze! Dat ga ik in het vervolg anders aanpakken. Hoe doe jij dat?

 

Verena


 

Vraag het ons

Heeft u vragen over whiplash of over het lidmaatschap, lees op onze contactpagina hoe u ons kunt bereiken. 

Contact opnemen

 
 

Word lid

Leden van de Whiplash Stichting ontvangen waardevolle informatie, ondersteuning en kunnen gebruik maken van de ledenvoordelen. 

Lees meer over het lidmaatschap

 

Word vrijwilliger

Als vrijwilliger hoeft u zelf niet per se een whiplash te hebben. Iedereen die kennis en ervaring wil inbrengen is welkom. 

Lees hoe u kunt bijdragen

Steun ons

Draagt u de Whiplash Stichting een warm hart toe? Steun ons dan via een donatie, de Vriendenloterij of met een gebruikte cartridge.

Lees meer over donaties