Isolement

groei

Isolement

Geplaatst op 11-11-2017  -  Categorie: Blog: Verena Huitema

verena-2017-novBeste lezer,

Ik blik terug op de tijd na het ongeluk en besef hoezeer mijn leven is veranderd. In één klap ben ik niet meer die jonge vrouw die van alles onderneemt, een druk sociaal leven heeft en veel doet aan persoonlijke groei & ontwikkeling.

Identiteitscrisis
Mijn tijd en energie moet ik focussen op mijn herstel en vrijwel direct bij het eerste bezoek aan de bedrijfsarts word ik geacht een ‘plan van aanpak’ te maken. Opeens ben ik niet meer de persoon die opstaat om naar het werk te gaan en ik word er ook niet meer verwacht, want ik sta als ziek gemeld te boek. Opeens volg ik de cursus niet meer, waar ik zo’n plezier uit haalde, omdat ik niet in staat ben de lesstof bij te houden. Het lezen, onthouden, huiswerk maken vallen me zwaar en de statische houding tijdens de les doet me ook geen goed. Opeens is het vrijwilligerswerk dat ik jaren deed een last geworden in plaats van een bezigheid die me voldoening geeft, en uiteindelijk te moeilijk om vol te houden. Opeens is sporten een onderdeel van het leven geworden waar ik zorgvuldig mee moet omgaan: geen vaste dag voor een training, maar een dag kiezen waarbij ik me goed genoeg voel om die inspanning te leveren. Opeens zijn klusjes waarvoor ik mijn hand niet omdraaide ‘de bezigheid van de dag’ geworden, zoals boodschappen doen, de was, koken of stofzuigen. Opeens bestaat mijn leven uit doktersbezoeken, revalidatiecentrum en therapeuten: ik ben patiënt!

Vlak na het ongeluk was er veel begrip en hulp. Men vond het vreselijk voor me dat me dit was overkomen en wist zeker dat ik snel weer ‘de oude’ zou zijn. Toen de fysieke mankementen langzaam wegebden en niets zichtbaars overbleef, bleef er een wereld aan (voor)oordelen over: waarom ik nu nóg niet werk en waarom ik wél een korte vakantie neem. Maar ook: als je niet werkt, niet sport, niet leert, geen vrijwilligerswerk doet … wat doe je dan wél de hele dag?!?!

Zingeving
Alsof die vraag míj niet bezighield … Een universitaire studie afgemaakt naast een vliegend beroep, wat veel daadkracht en doorzettingsvermogen heeft geëist, om dan vervolgens in de ziektewet te belanden. Dat was niet bepaald wat ik voor ogen had gehad tijdens mijn studie.

Ik leek ver verwijderd te zijn van de drukke en veeleisende maatschappij, en er geen onderdeel meer van uit te maken. Juist die gedachte gaf me een minderwaardigheidsgevoel: ik was een buitenstaander geworden. Ik leefde op mijn eigen eiland en dreef steeds verder af van de kust. Het verhaal dat ik te vertellen had was niet aantrekkelijk. Wél voor de sensatiezoeker die er, op straat, vijf minuten naar wilde luisteren en zei hoe erg het allemaal voor mij was, maar niet om er langdurig mee bezig te zijn. Naast het ongeluk, was het ook een periode waarin mijn vader ziek werd en overleed. Het leek allemaal vrij uitzichtloos en het stond ver af van het leven dat mijn vriendinnen leidden, het leven dat ik voor het ongeluk óók leidde. Wat had een bestaan met zo veel leed voor zin?

Chaos
Een periode van veel verwarring en verdriet volgde: wie was ik dan zonder mijn baan? Zonder mijn hobby’s, cursussen en sport? Ontleen ik aan al die labels mijn identiteit? En maken ze mij tot wie ik ben? Ik ben toch niet mijn baan of mijn hobby? En de zingeving aan mijn leven? Een warboel in mijn hoofd alvorens te ontdekken en omarmen wat ik nu kan doen, ondernemen en zijn. Wat nu bij mij past en waar ik blij van word. Alvorens mijn zelfvertrouwen terug te krijgen en vrede te hebben, al dobberend, op mijn eiland.
Herken je deze zoektocht?

Verena


 

Vraag het ons

Heeft u vragen over whiplash of over het lidmaatschap, lees op onze contactpagina hoe u ons kunt bereiken. 

Contact opnemen

 
 

Word lid

Leden van de Whiplash Stichting ontvangen waardevolle informatie, ondersteuning en kunnen gebruik maken van de ledenvoordelen. 

Lees meer over het lidmaatschap

 

Word vrijwilliger

Als vrijwilliger hoeft u zelf niet per se een whiplash te hebben. Iedereen die kennis en ervaring wil inbrengen is welkom. 

Lees hoe u kunt bijdragen

Steun ons

Draagt u de Whiplash Stichting een warm hart toe? Steun ons dan via een donatie, de Vriendenloterij of met een gebruikte cartridge.

Lees meer over donaties